Το «Blue Beetle», μία από τις πιο ιδιαίτερες πρόσφατες υπερηρωικές κυκλοφορίες της DC, κατάφερε να περάσει το όριο των 100 εκατ. δολαρίων στο παγκόσμιο box office. Σε μια περίοδο όπου το είδος των superhero movies δοκιμάζεται πιο έντονα από ποτέ και οι θεατές εμφανίζονται σαφώς πιο επιλεκτικοί, το συγκεκριμένο ορόσημο έχει τη δική του σημασία. Ωστόσο, πίσω από τον εντυπωσιακό τίτλο κρύβεται μια πιο σύνθετη εικόνα για την πραγματική δυναμική της ταινίας στην αγορά.
Η ταινία με πρωταγωνιστή τον Xolo Maridueña ως Jaime Reyes βρέθηκε στο επίκεντρο της συζήτησης όχι μόνο επειδή ανήκει στο σύμπαν της DC, αλλά και επειδή εκπροσώπησε μια πιο «γήινη» και νεανική εκδοχή του είδους. Παρ’ όλα αυτά, η εμπορική της πορεία δεν ήταν αρκετή ώστε να μετατραπεί σε σαφή νίκη για το στούντιο, ειδικά αν ληφθούν υπόψη οι σύγχρονες απαιτήσεις μιας μεγάλης κινηματογραφικής παραγωγής.
Το ορόσημο των 100 εκατ. και γιατί δεν λέει όλη την αλήθεια
Στο σημερινό box office, το να ξεπεράσει μια υπερηρωική ταινία τα 100 εκατ. δολάρια ακούγεται, θεωρητικά, ως μια αξιοπρεπής επίδοση. Για μικρότερες παραγωγές ή για τίτλους χωρίς τεράστια αναγνωρισιμότητα, ένα τέτοιο αποτέλεσμα μπορεί να θεωρηθεί ένδειξη ότι το κοινό ανταποκρίθηκε σε ικανοποιητικό βαθμό. Στην περίπτωση του «Blue Beetle», όμως, η ανάγνωση αυτή είναι πιο επιφυλακτική.
Ο βασικός λόγος είναι ότι το συγκεκριμένο φράγμα είναι περισσότερο συμβολικό παρά καθοριστικό. Στην πράξη, οι εισπράξεις μιας ταινίας πρέπει να αξιολογούνται σε συνάρτηση με το κόστος παραγωγής, τις δαπάνες προώθησης, το ποσοστό που επιστρέφει στο στούντιο από τις διεθνείς αγορές και, φυσικά, τις προσδοκίες που συνοδεύουν κάθε κυκλοφορία με τη σφραγίδα της DC.
Με απλά λόγια, τα 100 εκατ. δολάρια δεν αρκούν από μόνα τους για να μετατρέψουν μια ταινία σε εμπορικό θρίαμβο. Μπορούν, όμως, να λειτουργήσουν ως ένδειξη ότι ο τίτλος δεν κατέρρευσε πλήρως και ότι διατήρησε ένα επίπεδο ενδιαφέροντος στο κοινό, παρά τον έντονο ανταγωνισμό και τη γενικότερη κόπωση γύρω από το είδος.
Η σύγκριση με παλαιότερες ταινίες της DC
Ένα από τα στοιχεία που αναζωπύρωσαν τη συζήτηση είναι η σύγκριση του «Blue Beetle» με παλαιότερες παραγωγές που συνδέονται με τη DC. Η ταινία ξεπέρασε εμπορικά ορισμένους τίτλους που στο παρελθόν έμειναν χαμηλότερα, γεγονός που προσφέρει μια ενδιαφέρουσα ιστορική σημείωση για το franchise και τη θέση του ήρωα στο ευρύτερο κινηματογραφικό τοπίο.
Αυτό, ωστόσο, δεν αλλάζει ριζικά τη μεγάλη εικόνα. Η αγορά του box office σήμερα δεν λειτουργεί με τους ίδιους όρους όπως πριν από δεκαετίες, ενώ και οι προσδοκίες για ένα στούντιο όπως η Warner Bros. και το brand της DC είναι πολύ διαφορετικές. Η σύγκριση έχει αξία κυρίως σε επίπεδο καταγραφής και λιγότερο ως απόδειξη καθαρής επιτυχίας.
Σε τέτοιες περιπτώσεις, οι αριθμοί χρειάζονται πάντα πλαίσιο. Μια ταινία μπορεί να γράφει ιστορία σε έναν επιμέρους δείκτη και ταυτόχρονα να μην πετυχαίνει τον βασικό οικονομικό στόχο που είχε τεθεί εξαρχής.
Γιατί το «Blue Beetle» κέρδισε συμπάθεια αλλά όχι εκτόξευση
Το «Blue Beetle» δεν ήταν μια ταινία που αντιμετωπίστηκε αρνητικά από όλους. Αντίθετα, ένα σημαντικό κομμάτι κοινού και κριτικών είδε με θετικό μάτι το πιο φιλικό, οικογενειακό και πολιτισμικά συγκεκριμένο ύφος της παραγωγής. Η ταινία πόνταρε περισσότερο στους χαρακτήρες, στην οικογενειακή δυναμική και στην προσωπικότητα του ήρωα, παρά σε μια ασταμάτητη κλιμάκωση εντυπωσιασμού.
Αυτή ακριβώς η προσέγγιση της έδωσε ταυτότητα, αλλά ίσως δεν ήταν αρκετή για να την μετατρέψει σε γεγονός πρώτης γραμμής. Το πρόβλημα για πολλές superhero ταινίες σήμερα δεν είναι απαραίτητα ότι το κοινό τις απορρίπτει συνολικά, αλλά ότι πλέον χρειάζεται ισχυρότερο λόγο για να επιστρέψει στην αίθουσα. Η απλή ύπαρξη ενός ήρωα κόμικ δεν αρκεί όπως στο παρελθόν.
Το «Blue Beetle» έμοιαζε περισσότερο με μια συμπαθητική είσοδο σε έναν χαρακτήρα που θα μπορούσε να έχει μέλλον, παρά με ένα project που θα αναποδογύριζε τους κανόνες του box office. Αυτή είναι και η βασική «παγίδα» πίσω από τον τίτλο των 100 εκατ.: πρόκειται για επίδοση αξιοπρεπή, αλλά όχι για αποτέλεσμα που αλλάζει τη μοίρα της ταινίας ή τη συνολική στρατηγική της DC.
Το περιβάλλον μέσα στο οποίο κυκλοφόρησε η ταινία
Η κινηματογραφική αγορά έχει γίνει αισθητά πιο αμείλικτη για τις ταινίες υπερηρώων. Η περίοδος κατά την οποία σχεδόν κάθε μεγάλο comic-book adaptation εξασφάλιζε αυτόματα υψηλές εισπράξεις φαίνεται να έχει περάσει. Οι θεατές εμφανίζονται πλέον πιο κουρασμένοι, πιο απαιτητικοί και περισσότερο διατεθειμένοι να περιμένουν την ψηφιακή κυκλοφορία ενός τίτλου αντί να σπεύσουν στις αίθουσες.
Μέσα σε αυτό το πλαίσιο, το «Blue Beetle» είχε να αντιμετωπίσει πολλαπλές προκλήσεις: περιορισμένη ισχύ ως brand σε σχέση με πιο εδραιωμένους ήρωες, ανταγωνισμό από άλλες εμπορικές κυκλοφορίες και μια γενικότερη αβεβαιότητα γύρω από τη μεταβατική φάση της DC στην κινηματογραφική της στρατηγική.
Η αίσθηση ότι η εταιρεία περνά από ένα παλιό μοντέλο σε ένα νέο, υπό τη νέα δημιουργική κατεύθυνση, επηρέασε αναπόφευκτα και τον τρόπο με τον οποίο το κοινό αντιμετώπισε την ταινία. Για αρκετούς θεατές, το «Blue Beetle» έμοιαζε να ανήκει σε μια ενδιάμεση εποχή: όχι ακριβώς αποκομμένο από το παρελθόν, αλλά ούτε και πλήρως ενταγμένο στο νέο ξεκίνημα.
Μπορεί το αποτέλεσμα να θεωρηθεί θετικό για το μέλλον του ήρωα;
Παρά τον συγκρατημένο χαρακτήρα της εμπορικής του επιτυχίας, το «Blue Beetle» δεν πρέπει απαραίτητα να διαβαστεί ως αδιέξοδο για τον χαρακτήρα. Σε αρκετές περιπτώσεις, ήρωες που δεν κατέγραψαν τεράστια box office νούμερα στην πρώτη τους έξοδο βρήκαν αργότερα πιο σταθερό έδαφος μέσα από συνέχειες, συμμετοχές σε ensemble ταινίες ή τηλεοπτικά/streaming πρότζεκτ.
Ο Jaime Reyes διαθέτει ορισμένα στοιχεία που μπορούν να τον κρατήσουν ενεργό στο νέο οικοδόμημα της DC: νεανικό κοινό, σαφή προσωπική ταυτότητα και έναν κόσμο που μπορεί να εξελιχθεί περαιτέρω. Αν το στούντιο επιλέξει να επενδύσει στον ήρωα, το μέλλον του ενδέχεται να μην εξαρτηθεί αποκλειστικά από το αν η πρώτη του ταινία έσπασε ή όχι ένα μεγαλύτερο εμπορικό ρεκόρ.
Για τη DC, πολλές φορές η αξία ενός χαρακτήρα δεν μετριέται μόνο με βάση το πρώτο box office αποτέλεσμα, αλλά και με βάση το αν μπορεί να ενσωματωθεί οργανικά σε ένα πιο μακροπρόθεσμο σχέδιο. Από αυτή την άποψη, το «Blue Beetle» ίσως λειτουργήσει καλύτερα ως επένδυση χαρακτήρα παρά ως αυτόνομο εμπορικό φαινόμενο.
Τι κρατά τελικά η αγορά από την πορεία της ταινίας
Η βιομηχανία συνήθως διαβάζει τέτοιες περιπτώσεις με ψυχρούς όρους. Το πρώτο συμπέρασμα είναι ότι το «Blue Beetle» απέφυγε τον απόλυτο εκτροχιασμό και έδειξε πως υπάρχει χώρος για μικρότερης κλίμακας υπερηρωικές ιστορίες με διακριτή προσωπικότητα. Το δεύτερο, όμως, είναι ότι η εποχή απαιτεί πολύ περισσότερα για να χαρακτηριστεί μια ταινία πραγματικός νικητής στο box office.
Το να ξεπεράσεις τα 100 εκατ. δολάρια είναι ένα headline που τραβά την προσοχή. Δεν είναι όμως από μόνο του αρκετό για να κρύψει τις δυσκολίες, τις περιορισμένες αντοχές ενός τίτλου στην αγορά ή την πραγματικότητα ενός franchise που εξακολουθεί να αναζητά σταθερή κατεύθυνση.
Στο τέλος της ημέρας, το «Blue Beetle» μπορεί να καταγραφεί ως μια συμπαθής και αξιοπρεπής παρουσία στη σύγχρονη ιστορία της DC, αλλά όχι ως η ταινία που ανέτρεψε τις ισορροπίες. Και αυτός είναι ο πραγματικός αστερίσκος πίσω από τα 100 εκατ. δολάρια.
