Ο Chris Packham, γνωστός Βρετανός φυσιοδίφης και τηλεοπτικός παρουσιαστής, διατύπωσε με τον πιο χαρακτηριστικό τρόπο τη στάση του απέναντι στον θάνατο και τη θέση του ανθρώπου μέσα στη φύση, λέγοντας ότι θα έριχνε τον εαυτό του μπροστά σε έναν Tyrannosaurus rex για να τον καταναλώσει.
Η τοποθέτησή του δεν έγινε ως πρόκληση, αλλά ως συμπύκνωση μιας βαθύτερης αντίληψης για το πώς ο άνθρωπος αντιμετωπίζει το τέλος της ζωής. Ο Packham υποστηρίζει ότι το σώμα δεν θα πρέπει να απομονώνεται από τη φυσική διαδικασία της αποσύνθεσης και της επαναχρησιμοποίησης της ύλης από άλλα είδη.
Ο θάνατος ως μέρος του οικοσυστήματος
Στο σκεπτικό του, η κατανάλωση του νεκρού σώματος από άλλα ζώα αποτελεί φυσικό τμήμα του κύκλου της ζωής. Για τον ίδιο, η ιδέα ότι ένας οργανισμός επιστρέφει στο οικοσύστημα και συμβάλλει ξανά σε αυτό δεν είναι μακάβρια, αλλά απολύτως συνεπής με τον τρόπο που λειτουργεί η φύση.
Η αναφορά στον T. rex χρησιμοποιείται ως ακραία αλλά εύγλωττη εικόνα. Με αυτήν, ο Packham θέλει να δείξει ότι δεν βλέπει τον άνθρωπο ως εξαίρεση από τις υπόλοιπες μορφές ζωής ούτε θεωρεί ότι το σώμα του πρέπει να προστατεύεται από τη φυσική του μοίρα μετά τον θάνατο.
Η θέση του Chris Packham για το ανθρώπινο σώμα μετά τον θάνατο
Ο Packham έχει εκφράσει την επιθυμία του το σώμα του να αφεθεί στη φύση, ώστε να αποτελέσει τροφή για άλλους οργανισμούς. Η προσέγγισή του συνδέεται με μια βιοκεντρική αντίληψη, σύμφωνα με την οποία ο άνθρωπος αποτελεί μέρος ενός ενιαίου πλέγματος ζωής και όχι οντότητα έξω από αυτό.
Μέσα από αυτή τη δημόσια δήλωση, ο φυσιοδίφης επανέφερε στη συζήτηση το ερώτημα για το τι σημαίνει μια «φυσική» επιστροφή του σώματος στο περιβάλλον. Η έμφαση, πάντως, παραμένει στη βασική του θέση: ότι η ύλη του ανθρώπινου σώματος δεν παύει να ανήκει στη φύση και, μετά τον θάνατο, μπορεί να ξαναμπεί στον κύκλο της ζωής με τον πιο άμεσο τρόπο.
Μια χαρακτηριστική, ακραία εικόνα
Η εικόνα του T. rex λειτουργεί περισσότερο ως συμβολισμός παρά ως κυριολεκτική αναφορά. Με αυτήν, ο Chris Packham περιγράφει μια στάση πλήρους αποδοχής της βιολογικής πραγματικότητας: ότι κάθε οργανισμός, αργά ή γρήγορα, γίνεται μέρος της τροφικής αλυσίδας και του φυσικού μετασχηματισμού της ύλης.
