Η τοποθέτησή του για το αρχαίο θέατρο
Με αφορμή τη συμμετοχή του στις «Βάκχες», ο Μιχαήλ Ταμπακάκης μίλησε για τη δική του σχέση με την Επίδαυρο, περιγράφοντας το αρχαίο θέατρο ως έναν χώρο που συνδέεται πρώτα απ’ όλα με προσωπική αγάπη και σεβασμό. Όπως ανέφερε, δεν αντιμετωπίζει την Επίδαυρο ως έναν σταθμό που θα λειτουργήσει καθοριστικά για την πορεία του, αλλά ως έναν τόπο απέναντι στον οποίο αισθάνεται την ανάγκη να σταθεί αντάξιος.
Το βάρος των προσδοκιών
Ο ηθοποιός στάθηκε στο αίσθημα ευθύνης που συνοδεύει την παρουσία σε έναν χώρο με τόσο ισχυρό συμβολισμό. Για τον ίδιο, η ουσία δεν βρίσκεται στην ιδέα μιας προσωπικής επιβεβαίωσης, αλλά στην προσπάθεια να ανταποκριθεί στο μέγεθος και στην ιστορία του θεάτρου που θα φιλοξενήσει την παράσταση.
Η εμπειρία του θεατή
Ιδιαίτερη αναφορά έκανε και στην εμπειρία της Επιδαύρου από τη θέση του θεατή. Όπως είπε, του αρέσει πολύ να παρακολουθεί παραστάσεις εκεί, υπογραμμίζοντας το έντονα συγκινητικό στοιχείο της διαδρομής του κοινού. Χιλιάδες άνθρωποι, μέσα στη ζέστη του καλοκαιριού, ξεκινούν το ταξίδι για να βρεθούν στο αρχαίο θέατρο και να δουν μια παράσταση.
Σε αυτή ακριβώς τη συλλογική κίνηση εντοπίζει ένα από τα πιο δυνατά χαρακτηριστικά της Επιδαύρου: δεν πρόκειται απλώς για μια έξοδο, αλλά για μια εμπειρία με ιδιαίτερο συναισθηματικό και συμβολικό βάρος, τόσο για όσους ανεβαίνουν στη σκηνή όσο και για εκείνους που περνούν για πρώτη φορά την είσοδο του θεάτρου.
