Το The Blood of Dawnwalker φαίνεται πως περνά πλέον από τη φάση της απλής περιέργειας στη φάση της σοβαρής προσμονής. Οι πρώτες αναλυτικές εντυπώσεις από εκτεταμένο hands-on έρχονται να ανατρέψουν την αρχική επιφύλαξη που υπήρχε γύρω από το νέο action RPG, παρουσιάζοντας ένα παιχνίδι με ξεκάθαρο δημιουργικό όραμα, ισχυρή ατμόσφαιρα και αρκετά στοιχεία που μπορούν να μιλήσουν άμεσα στο κοινό του Witcher 3.
Αν και οι συγκρίσεις με το έργο της CD Projekt δεν μπορούν να αποφευχθούν, το ζητούμενο εδώ δεν είναι αν το Dawnwalker αντιγράφει μια επιτυχημένη συνταγή. Το ενδιαφέρον βρίσκεται στο κατά πόσο καταφέρνει να σταθεί αυτόνομα ως ένα ώριμο dark fantasy RPG, με δικό του ρυθμό, δικές του αφηγηματικές προτεραιότητες και ένα σύστημα που βασίζεται περισσότερο στις επιλογές και την αίσθηση του κόσμου παρά στον εντυπωσιασμό της πρώτης ματιάς.
Δείτε το σχετικό βίντεο:
Από την αμφιβολία στην προσμονή
Η εντύπωση που μεταφέρεται από το τετράωρο hands-on είναι σαφής: το παιχνίδι πείθει πολύ περισσότερο όταν το δεις σε κίνηση και, κυρίως, όταν το παίξεις. Η αρχική εικόνα που ίσως έμοιαζε ασαφής ή υπερβολικά φιλόδοξη δίνει τη θέση της σε ένα πιο συγκροτημένο σύνολο, όπου οι μηχανισμοί, ο τόνος και η αφήγηση αρχίζουν να κουμπώνουν μεταξύ τους.
Αυτό είναι κρίσιμο για ένα νέο RPG franchise. Σε μια αγορά γεμάτη sequels, remakes και γνώριμες φόρμες, οι νέες προτάσεις πρέπει να αποδεικνύουν γρήγορα γιατί αξίζουν την προσοχή του κοινού. Και στην περίπτωση του The Blood of Dawnwalker, το ισχυρότερο χαρτί δεν φαίνεται να είναι μόνο η αισθητική του, αλλά η συνολική αίσθηση ότι πρόκειται για ένα παιχνίδι που ξέρει τι θέλει να είναι.
Η σκιά του Witcher 3 είναι βαριά — αλλά όχι πρόβλημα
Για τους παίκτες που αγάπησαν το The Witcher 3: Wild Hunt, τα σημεία επαφής είναι αναμενόμενα ελκυστικά: ένας κόσμος σκοτεινός, ώριμος και συχνά ηθικά γκρίζος, χαρακτήρες με προσωπικό βάρος και μια αφηγηματική προσέγγιση που δεν αντιμετωπίζει το RPG απλώς ως ακολουθία αποστολών, αλλά ως σύνολο αποφάσεων και συνεπειών.
Ωστόσο, οι νεότερες εντυπώσεις δείχνουν πως το The Blood of Dawnwalker δεν προσπαθεί απλώς να γίνει «το επόμενο Witcher». Αντίθετα, φαίνεται να επενδύει στη δική του ταυτότητα, δίνοντας έμφαση στην ατμόσφαιρα, στον εσωτερικό ρυθμό της περιπέτειας και σε έναν κόσμο που φιλοδοξεί να είναι περισσότερο βιωματικός παρά απλώς μεγάλος σε μέγεθος.
Αυτός ο προσανατολισμός μπορεί να αποδειχθεί καθοριστικός. Οι φίλοι του Witcher 3 δεν αναζητούν μόνο μάχες με σπαθιά ή μια μεσαιωνική φαντασία με τέρατα. Αναζητούν εκείνη τη λεπτή ισορροπία ανάμεσα στην εξερεύνηση, τη μελαγχολία, το πολιτικό υπόβαθρο και την αίσθηση ότι κάθε αποστολή μπορεί να κρύβει κάτι περισσότερο από ό,τι δείχνει αρχικά.
Ένα dark fantasy RPG με έμφαση στην ατμόσφαιρα
Το στοιχείο που ξεχωρίζει περισσότερο είναι η ατμόσφαιρα. Το The Blood of Dawnwalker επενδύει έντονα στον σκοτεινό τόνο του κόσμου του, με ένα περιβάλλον που μοιάζει απειλητικό χωρίς να γίνεται επιφανειακά «gothic» μόνο για εντύπωση. Υπάρχει η αίσθηση μιας κοινωνίας σε πίεση, ενός κόσμου που δεν λειτουργεί απλώς ως σκηνικό μάχης, αλλά ως ενεργό μέρος της αφήγησης.
Στα καλά RPG, η ατμόσφαιρα δεν είναι διακοσμητικό στοιχείο. Είναι αυτό που δίνει βάρος στις επιλογές, αυτό που σε κάνει να θυμάσαι μια περιοχή ή μια αποστολή, αυτό που μετατρέπει έναν χάρτη σε τόπο με χαρακτήρα. Οι πρώτες ενδείξεις δείχνουν ότι το Dawnwalker κατανοεί αυτή την αρχή και χτίζει πάνω της.
Κόσμος, τόνος και αφήγηση
Το παιχνίδι φαίνεται να επιδιώκει έναν πιο ώριμο αφηγηματικό τόνο, χωρίς υπερβολές και χωρίς την ανάγκη να εξηγεί τα πάντα από νωρίς. Αυτό βοηθά στη δημιουργία μυστηρίου και ενισχύει την περιέργεια του παίκτη, ειδικά όταν ο κόσμος αποκαλύπτεται σταδιακά μέσα από χαρακτήρες, συναντήσεις και αποφάσεις.
Η προσέγγιση αυτή ταιριάζει ιδιαίτερα στο κοινό των παραδοσιακών single-player RPG, που δίνει αξία όχι μόνο στη δράση αλλά και στο χτίσιμο του σύμπαντος. Αν το τελικό παιχνίδι διατηρήσει αυτή την ποιότητα στην ανάπτυξη των αποστολών και των διαλόγων, θα έχει ήδη αποκτήσει ένα σημαντικό πλεονέκτημα απέναντι σε άλλες νέες κυκλοφορίες του είδους.
Μάχη και μηχανισμοί: όχι απλώς εντυπωσιασμός
Σε ένα action RPG, φυσικά, η μάχη είναι πάντα καθοριστική. Οι μέχρι στιγμής εντυπώσεις δείχνουν ότι το The Blood of Dawnwalker δεν στηρίζεται μόνο σε θεαματισμούς, αλλά προσπαθεί να προσφέρει αναμετρήσεις με ρυθμό, ένταση και αίσθηση κινδύνου. Το ζητούμενο εδώ δεν είναι μόνο αν τα χτυπήματα είναι «βαριά» ή αν τα animations δείχνουν ομαλά, αλλά αν ο παίκτης νιώθει ότι οι επιλογές του στη μάχη έχουν νόημα.
Αυτό αφορά τόσο τον τρόπο προσέγγισης των εχθρών όσο και τη γενικότερη ισορροπία μεταξύ επιθετικότητας, άμυνας και αξιοποίησης των διαθέσιμων ικανοτήτων. Σε αυτό το στάδιο, η εικόνα που σχηματίζεται είναι θετική: το παιχνίδι φαίνεται να έχει υπόβαθρο και όχι μόνο περιτύλιγμα.
Ειδικά για το κοινό που αναζητά RPG εμπειρία και όχι απλώς ένα ακόμη action game με progression systems, αυτή η διαφορά είναι ουσιαστική. Αν η μάχη λειτουργεί ως οργανικό μέρος του ρόλου και της αφήγησης, τότε το τελικό αποτέλεσμα μπορεί να είναι πολύ πιο ουσιαστικό από ένα τεχνικά εντυπωσιακό αλλά ρηχό σύστημα.
Οι επιλογές του παίκτη στο προσκήνιο
Ένα από τα πιο σημαντικά ζητούμενα για το The Blood of Dawnwalker είναι το βάθος των επιλογών. Οι φίλοι των μεγάλων RPG περιμένουν από τέτοιους τίτλους να δίνουν ουσιαστικό βάρος στις αποφάσεις, είτε αυτές αφορούν την εξέλιξη της ιστορίας, είτε τις σχέσεις με χαρακτήρες, είτε την ίδια την προσέγγιση του παίκτη απέναντι στον κόσμο.
Η μέχρι στιγμής εικόνα δείχνει πως το παιχνίδι επιδιώκει ακριβώς αυτό: να διαμορφώσει μια εμπειρία στην οποία η αφήγηση δεν είναι απολύτως γραμμική και όπου ο παίκτης δεν περιορίζεται στον ρόλο του απλού παρατηρητή. Για ένα RPG που θέλει να ξεχωρίσει, αυτό είναι σχεδόν απαραίτητο.
Αν μάλιστα οι επιλογές συνδυαστούν με καλογραμμένες αποστολές και αξιόπιστη ανάπτυξη χαρακτήρων, τότε το Dawnwalker μπορεί να αποκτήσει το στοιχείο εκείνο που κάνει ένα παιχνίδι να συζητιέται για μήνες μετά την κυκλοφορία του: τις διαφορετικές εμπειρίες που βίωσε ο κάθε παίκτης.
Γιατί το ενδιαφέρον αυξάνεται τώρα
Συχνά, τα νέα RPG κρίνονται πρόωρα από trailers, σύντομα gameplay δείγματα ή συγκρίσεις που γίνονται πριν καν ξεδιπλώσουν την ταυτότητά τους. Το The Blood of Dawnwalker φαίνεται να ανήκει στην κατηγορία των παιχνιδιών που χρειάζονται χρόνο στα χέρια του παίκτη για να αναδείξουν τις αρετές τους.
Αυτό εξηγεί και την αλλαγή στάσης που καταγράφεται στις πρόσφατες εντυπώσεις. Ένα τετράωρο hands-on είναι αρκετό για να φανεί αν υπάρχει συνεκτικός πυρήνας κάτω από την επιφάνεια. Και στην προκειμένη περίπτωση, φαίνεται πως υπάρχει. Όχι απαραίτητα με τη μορφή μιας άμεσης επανάστασης στο είδος, αλλά ως μια σοβαρή, πολλά υποσχόμενη πρόταση που αξίζει να παρακολουθήσουμε στενά.
Τι πρέπει να κρατήσουν οι παίκτες
Το βασικό συμπέρασμα είναι ότι το The Blood of Dawnwalker δεν δείχνει πλέον σαν ένα ακόμη φιλόδοξο project που προσπαθεί να εκμεταλλευτεί τη δίψα του κοινού για dark fantasy RPG. Αντίθετα, αρχίζει να μοιάζει με μια παραγωγή που έχει τις προϋποθέσεις να σταθεί με αξιώσεις απέναντι στις υψηλές απαιτήσεις των παικτών του είδους.
Για τους φίλους του Witcher 3, ο τίτλος φαίνεται να διαθέτει αρκετά από τα συστατικά που κάνουν μια τέτοια εμπειρία ελκυστική: σκοτεινό κόσμο, αφηγηματικό βάρος, έντονη ατμόσφαιρα και υποσχέσεις για αποφάσεις με αντίκτυπο. Το σημαντικότερο, όμως, είναι ότι δείχνει να μην εγκλωβίζεται σε μια απλή μίμηση. Και αυτό είναι ίσως το καλύτερο νέο για όσους περιμένουν το επόμενο μεγάλο single-player RPG που θα τους απορροφήσει πραγματικά.
Η τελική κρίση, ασφαλώς, θα έρθει μόνο όταν το παιχνίδι κυκλοφορήσει και αξιολογηθεί ως ολοκληρωμένη εμπειρία. Μέχρι τότε, όμως, το The Blood of Dawnwalker έχει ήδη πετύχει κάτι πολύ σημαντικό: από τίτλος που αντιμετωπιζόταν με επιφύλαξη, μετατρέπεται σταδιακά σε παιχνίδι που δύσκολα μπορείς να αγνοήσεις.
