Υπάρχει κάτι παράξενο στο σημείο όπου έχει «κολλήσει» η μετάβαση στην καθαρή ενέργεια. Η παραγωγή ρεύματος από τον ήλιο και τον άνεμο έχει, σε μεγάλο βαθμό, βρει τον δρόμο της. Η αποθήκευσή του, όμως, παραμένει το κομμάτι που δεν έχει λυθεί πλήρως.
Όταν ο ήλιος δύει και ο άνεμος πέφτει, η ενέργεια που υπήρχε πριν από μία ώρα χάνεται. Ένα δίκτυο δεν μπορεί να λειτουργήσει με κάτι που δεν μπορεί να κρατήσει.
Οι λύσεις που τραβούν τώρα σοβαρή επένδυση είναι, όπως αναφέρεται, παράξενες. Η μία περιλαμβάνει την ψύξη του αέρα μέχρι να γίνει υγρός. Η άλλη τη θέρμανση βιομηχανικού αλατιού μέχρι να λάμπει. Και οι δύο κατασκευάζονται σε μεγάλη κλίμακα.
Και οι δύο μπορούν να κάνουν πράγματα που οι συμβατικές μπαταρίες λιθίου-ιόντων δεν μπορούν.
Το μεγάλο κενό στην αποθήκευση
Οι αριθμοί γύρω από την αποθήκευση ενέργειας κινούνται γρήγορα. Στα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, μια ηλιακή εγκατάσταση σε έκταση περίπου όσο 12.600 γήπεδα ποδοσφαίρου συνδυάζεται με αποθήκευση μπαταριών 19GWh, το μεγαλύτερο σύστημα μπαταριών που έχει κατασκευαστεί ποτέ.
Το έργο συνδυάζει 5,2GW ηλιακής ισχύος με αρκετή αποθηκευμένη ενέργεια ώστε να καλύπτει το ισοδύναμο μισού εκατομμυρίου σπιτιών κατά τη διάρκεια της νύχτας.
Στην άλλη άκρη του φάσματος, ερευνητές στο National Renewable Energy Laboratory στο Κολοράντο κατασκευάζουν μπαταρίες τόσο μικρές που χωρούν...
Η ιστορία δείχνει ότι η αποθήκευση δεν είναι απλώς το επόμενο βήμα της καθαρής ενέργειας. Είναι το κομμάτι που καθορίζει πόσο μακριά μπορεί να φτάσει.
