Ένα διαφορετικό είδος κινηματογραφικής παρωδίας
Αφίσες, τρέιλερ και συνέχειες ταινιών γίνονται συχνά αντικείμενο παρωδίας. Ο Mark Parisi, όμως, ακολουθεί εδώ και χρόνια έναν άλλο δρόμο: δεν σατιρίζει απλώς γνωστούς ηθοποιούς ή εμβληματικές σκηνές, αλλά ξαναφαντάζεται τις ίδιες τις ταινίες σαν να είχαν δημιουργηθεί για τελείως διαφορετικό κοινό.
Αυτό το μικρό «γύρισμα» της οπτικής είναι που κάνει τα σκίτσα του τόσο απολαυστικά. Ξαφνικά, οι πρωταγωνιστές δεν είναι πάντα άνθρωποι. Μπορεί να είναι ζώα, καθημερινά αντικείμενα ή ακόμη και τρόφιμα, και το αποτέλεσμα είναι ένα χιούμορ απλό, έξυπνο και πολύ άμεσο.
Η ματιά πίσω από το Off The Mark
Ο Parisi είναι ο δημιουργός του βραβευμένου comic strip
Off The Mark
, το οποίο ξεκίνησε το 1987. Από τότε έχει δημοσιεύσει χιλιάδες μονοκάρε σκίτσα σε εφημερίδες σε όλο τον κόσμο, κερδίζοντας πολλαπλές διακρίσεις για το χαρακτηριστικό του μείγμα οπτικού χιούμορ και λογοπαίγνιου.Ένα από τα στοιχεία που κάνουν τη δουλειά του να ξεχωρίζει είναι ότι δεν βασίζεται ιδιαίτερα στην επικαιρότητα ή σε μακροσκελείς εξηγήσεις. Αντίθετα, προσκαλεί τον αναγνώστη να δει κάτι γνώριμο από μια τελείως απρόσμενη γωνία.
Όταν οι ταινίες αλλάζουν κοινό
Σύμφωνα με την παρουσίαση της δουλειάς του, ο Parisi παίρνει γνωστούς κινηματογραφικούς κόσμους και τους μεταφέρει αλλού: ταινίες τρόμου που φοβίζουν ντομάτες αντί για ανθρώπους, ρομαντικά δράματα που περιστρέφονται γύρω από πυροτεχνήματα και καθημερινά αντικείμενα που γίνονται, ξαφνικά, οι ανυποψίαστοι σταρ του Χόλιγουντ.
Αυτή η απλή μετατόπιση αρκεί για να μεταμορφώσει οικείους τίτλους σε αστεία που μπορούν να εκτιμήσουν σχεδόν όλοι. Είναι μια υπενθύμιση ότι πολλές φορές το πιο πετυχημένο χιούμορ δεν χρειάζεται φασαρία· χρειάζεται μόνο μια ευρηματική ιδέα.
Γιατί αυτά τα σκίτσα συνεχίζουν να λειτουργούν
Η δύναμη των μονοκάρε του Mark Parisi βρίσκεται στην καθαρότητα της ιδέας τους. Μέσα σε μία μόνο εικόνα, ο δημιουργός καταφέρνει να στήσει μια μικρή έκπληξη, ένα λογοπαίγνιο ή μια ανατροπή που φέρνει χαμόγελο σχεδόν ακαριαία.
Και ίσως αυτό να εξηγεί γιατί η δουλειά του παραμένει τόσο αγαπητή επί δεκαετίες: βλέπει το καθημερινό, το γνώριμο και το υπερβολικά «μεγάλο» —όπως οι blockbuster ταινίες— με μια παιχνιδιάρικη ματιά που κάνει τα πάντα να μοιάζουν λίγο πιο ανάλαφρα.
